Ένα Μάθημα Ευτυχίας...

Όταν μέσα στα έξι χιλιάδες χρόνια ιστορίας , μια ανθρώπινη ζωή διαρκεί στην καλύτερη 70-80 χρόνια… δεν μπορείς να ζεις με βάση τους ηθικούς κανόνες που  βολεύουν την κοινωνία (και όταν αυτή  παρέλθει η κοινωνία συνεχίζει να υπάρχει) αλλά πρέπει να ζεις, με βάση τους ηθικούς κανόνες που θα σε κάνουν ευτυχισμένο. Η ηθική πέρα από τις βασικές κατευθυντήριες γραμμές πρέπει να αποσκοπεί στην ευτυχία και στην ολοκλήρωση. Εντασσόμαστε  υποχρεωτικά μέσα σε κοινωνικά πλαίσια αλλά με ένα ευρύτερο πλάνο να διαμορφώσουμε  το δικό μας μικρόκοσμο ευτυχίας , να πυκνώσουμε τις ζωές μας και να στοιβάξουμε μέσα σε αυτά τα 70 – 80 χρόνια εμπειρίες που αντιστοιχούν σε 70 – 80 ζωές ..Ορίζουμε τον εαυτό μας απόλυτα και ο ορισμός αυτός ,όσο παραμένει αλώβητος και ακέραιος αναδεικνύει τα θέλω, τους στόχους και  τους σκοπούς μας. Οφείλουμε να εκμεταλλευόμαστε την κοινωνία τόσο, όσο μας εκμεταλλεύεται και αυτή...και εάν όχι να σπάμε , τότε να λυγίζουμε τους κανόνες της.

Η αθανασία αν και άπιαστη φαίνεται πλέον πιο προσιτή.. γιατί ο χρόνος, ευτυχώς, είναι μια έννοια σχετική. Η ευτυχία και η νοοτροπία που απαιτείται να έχουμε για να φτάσουμε σε αυτή, είναι το μόνο καταφύγιο που έχει ο άνθρωπος όταν έρχεται αντιμέτωπος με την ματαιότητα του και όχι η θρησκεία ή η πίστη στον θεό και στην μετά θάνατον ζωή…

                                                                                                                                    Αγγελική Χαρατσή