Να τα αγκαλιάζεις τα λάθη σου

                                                                                                                          Για την Σοφία Γ.    

Δεν θα σου πω να μην κάνεις λάθη. Δεν θα σου πω να μην κάνεις τα ίδια λάθη που έκανα και εγώ. Δεν θα σε αποτρέψω από το να πέσεις στην παγίδα. Δεν είναι αυτός ο ρόλος μου. Γιατί για να έχω φτάσει στο σημείο να μπορώ να διακρίνω το υποτιθέμενο λάθος, ξέρεις σε πόσες παγίδες έπεσα; Πόσα λάθη έχω στο ενεργητικό μου και πόσα έχω ακόμα να κάνω; Πόσες φορές διαλύθηκα, μηδένισα και ξεκίνησα ξανά;  Ένα άγραφο χαρτί ήμουνα και όταν θεωρητικά έπρεπε, δεν προσπάθησα να με προστατέψω. Να που όμως, γράφτηκαν πάνω του ιστορίες.  Για αυτό σου λέω, αν ψάχνεις να βρεις το «μη» και το «όχι», δεν θα το βρεις σε εμένα. Από τις δύο φωνές που θα ακούς, εγώ θα είμαι αυτή που θα σου λέει «πάμε». 

Μόνο έτσι θα μπορέσεις να λυτρωθείς. Να γνωρίσεις αυτά που δεν χρειάζεσαι. Πώς αλλιώς; Αφού και εσύ ξέρεις ότι ο καθένας πρέπει να χαράξει την δική του πορεία για να νιώσει ολόκληρος. Τι θα ζήσουμε δηλαδή; Ξένες ζωές; Η μήπως ζωές κλεισμένες σε γυάλα. Μακρυά από παραπτώματα, κινδύνους, φόβο για το άγνωστο, φόβο μην πληγωθούμε, μην πληγώσουμε, μην αδικηθούμε, μη στερηθούμε, μην, μην, μην…Κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί ότι ο δικός μου τρόπος είναι καλύτερος από τον δικό σου. Ούτε ότι ο δικός σου τρόπος θα σου εξασφαλίσει την ελάχιστη δυνατή βλάβη. Δεν υπάρχει σωστός και λάθος τρόπος. Το ένστικτό σου θα σου πει τι να κάνεις, και καλά θα κάνεις να το ακούσεις. Μην κρυφτείς πίσω από τη λογική, θα σε κρατήσει πίσω. Μπορεί να την γλιτώσεις πολύ φτηνά και μετά από λίγο καιρό να χαμογελάσεις και πάλι όπως πριν, να μην σου έχει στερήσει τίποτα αυτή η τρέλλα. Μπορεί και να σε τσακίσει. Να φτάσεις στο σημείο να πιστέψεις ότι δεν θα περάσει ποτέ. Και εκεί που νομίζεις ότι το άφησες για τα καλά πίσω σου, να εμφανίζεται πάλι μπροστά σου..και φτου και απ την αρχή. 

Όποιο μονοπάτι και αν ακολουθήσεις, ένα είναι σίγουρο. Κάποια στιγμή θα τελειώσει. Και στο τέλος του θα σε περιμένει η ωρίμανση, που είναι το μεγαλύτερο δώρο, η πιο όμορφη ανταμοιβή για το πληγωμένο εγώ σου. Τώρα πια ξέρεις. Μπορείς να γυρίσεις επιδεικτικά την πλάτη σε όλα αυτά που σε έκαναν να πονέσεις και το κυριότερο...αυτή η στάση θα είναι δική σου επιλογή και θα είναι αληθινή. Και μη νομίζεις ότι θα τα αγνοήσεις γιατί δεν πρέπει ή δεν θέλεις να τα ξαναζήσεις Θα τα αγνοήσεις  γιατί πια,  δεν έχουν τίποτα να σου πουν. Θα σε ξαφνιάσει ο εαυτός σου πολλές φορές, πίστεψέ με. Μην ανησυχήσεις. Δεν έχεις μετατραπεί σε ένα αμείλικτο πλάσμα χωρίς ίχνος ευαισθησίας. Απλά έπαιξες, έχασες και έμαθες. Τώρα μπορείς να απολαύσεις τον εαυτό που επέλεξες. Και μαζί με αυτόν, όλους αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους που τον περιτριγυρίζουν. Είδες; Τελικά τους αναγνώρισες.