Στα Εύκολα σε Θέλω

   Έχουμε μεγαλώσει με την αντίληψη ότι οι άνθρωποι που αξίζει να έχουν μία ιδιαίτερη θέση στη ζωή μας, κρίνονται από τον τρόπο που μας στηρίζουν στα δύσκολα. Τις στιγμές που βιώνουμε τον πόνο, την αποτυχία, την απογοήτευση.  Είναι τεράστια η αξία του να έχεις δίπλα σου ανθρώπους που σε κάνουν να αισθάνεσαι καλά όταν οι καταστάσεις ζορίζουν. Με το πέρασμα των χρόνων, οι στιγμές αυτές, δυστυχώς ή ευτυχώς, κάνουν την εμφάνισή τους με μεγαλύτερη συχνότητα κι έτσι ξεκινάει το ξεκαθάρισμα. Όσοι στέκονται στο πλευρό μας μένουν και εκείνοι που αδιαφορούν φεύγουν.

   Ευτυχώς, η όποια δύναμη ορίζει τη ζωή μας, μερίμνησε ώστε να βιώνουμε και αρκετές καρποφόρες περιόδους. Στιγμές που μας κάνουν να ακτινοβολούμε και που αργότερα θυμόμαστε και χαμογελάμε. Ή πολύ απλά, περιόδους που όλα κυλάνε ομαλά και αντλούμε χαρά από διαφορετικούς τομείς της ζωής μας. Αυτές τις στιγμές ή περιόδους, μεταμορφωνόμαστε σε πλάσματα απαστράπτοντα, κάτι το οποίο ακούγεται παραμυθένιο αντικατοπτρίζει όμως την πραγματικότητα καθώς η ευτυχία που πηγάζει μέσα από την κατάκτηση ενός στόχου, έρχεται έπειτα από προσωπικό αγώνα ή μετά από περιόδους αδράνειας, μοναξιάς ή απογοήτευσης. Σε συνδυασμό με την τύχη ή αποκλειστικά λόγω τύχης, γιατί υπάρχουν και αυτές οι περιπτώσεις, αργά η γρήγορα θα συμβεί το πολυπόθητο «θαύμα». Και έτσι ξεκινάει η δεύτερη και σημαντικότερη φάση της κρίσης.

   Στα δύσκολα αρκετοί άνθρωποι θα βρεθούν να σου πουν μια καλή κουβέντα. Κάποιοι θα προσπαθήσουν να σε παρηγορήσουν με τον τρόπο τους, και ελάχιστοι από αυτούς θα σε αγκαλιάσουν σωματικά και ψυχικά. Στις ευτυχισμένες στιγμές σου όμως; Θα βρεθούν άραγε εκείνοι που θα χαρούν μαζί σου; Εκείνοι που θα μιλάνε σε άλλους για σένα και θα καμαρώνουν;  Που θα χαμογελάνε στη σκέψη σου ακόμα και όταν δεν τους βλέπεις;  Γιατί στην καλή στιγμή σου, τότε είναι που φαίνεται καθαρά ποιος πραγματικά βρίσκεται και αξίζει να βρίσκεται κοντά σου δεδομένου ότι το “γιατί αυτός και όχι εγώ” είναι κάπου κρυμμένο και καραδοκεί. Και όταν λέμε κοντά σου εννοούμε ανιδιοτελώς. Να χαίρονται να σε βλέπουν να προκόβεις, να προοδεύεις, να νιώθεις και να φαίνεσαι δυνατός. Και ιδίως αν στέκονται δίπλα σου σε στιγμές που τα πράγματα για εκείνους δεν πηγαίνουν εξίσου καλά...ε αν έχεις τέτοιους ανθρώπους στη ζωή σου κράτησέ τους σαν φυλαχτό. Γιατί αυτοί οι άνθρωποι, αυτοί οι σπάνιοι χαρακτήρες, αγαπούν πολύ και αγαπούν πραγματικά.

   Ασφαλώς και δεν αναφερόμαστε σε καταστάσεις όπου το οποιοδήποτε επίτευγμα

οδηγεί σε αλαζονική συμπεριφορά, ακραίο εγωκεντρισμό ή υποτίμηση των υπολοίπων. Δεν είμαστε από ατσάλι και φυσικά θα λυγίσουμε σε περίπτωση που αντιληφθούμε ότι οποιαδήποτε αντιμετώπιση μας θίγει. Πέρα από αυτό, είναι ανθρώπινο και καθόλου επιλήψιμο το να βιώνουμε καταστάσεις που μας μπλοκάρουν συναισθηματικά και δεν αφήνουν την χαρά και τον ενθουσιασμό να μας κατακλύσουν. Δεν χρειάζεται να χορέψουμε μαζί τους στη μέση του δρόμου, ένα ζεστό χαμόγελο γεμάτο αλήθεια είναι αρκετό. Και το να μείνουμε δίπλα τους ακέραιοι έπειτα από καιρό, αυτό είναι ίσως η πιο ηχηρή ένδειξη αγάπης.

   Τους ανθρώπους που αγαπάμε, εκείνους που επιλέξαμε, θέλουμε να τους βλέπουμε να πάνε μπροστά. Να κατακτούν στόχους, να ερωτεύονται, να δημιουργούν, να λυτρώνονται. Τους αξίζει η ευτυχία και μας αξίζει η λάμψη τους. Αν μη τι άλλο, μπορούν να λειτουργήσουν ως φωτεινό παράδειγμα, να μας υπενθυμίζουν ότι η ευτυχία δεν είναι απλά ένας κινούμενος στόχος αλλά κάτι απτό που εφόσον επιτευχθεί, είτε μεμονωμένα είτε ως στάση ζωής, μπορεί να μεταμορφώσει ουσιαστικά την καθημερινότητά μας.